Παρασκευή, 27 Ιανουάριος 2017 10:51

Το παραμύθι είναι θεραπευτικό

Αναπόσπαστο κομμάτι του καθημερινού μας προγράμματος με το παιδί

Κατηγορία Το παιδί μου

Οι συχνές απορίες των παιδιών καθώς και οι απαντήσεις που μπορούν να δώσουν οι γονείς

Κατηγορία Ψυχολογία

Πήγε οικογενειακές διακοπές στην Disney που δεν θα ξεχάσει ποτέ

Κατηγορία Το παιδί μου
Τετάρτη, 07 Δεκέμβριος 2016 13:00

Τι είναι λοιπόν το «κοξάκι»;

Γράφει η παιδίατρος Σημαντήρη Ειρήνη

Κατηγορία Το παιδί μου

Ξέσπασμα της Τζένιφερ Άνιστον 

Κατηγορία Το παιδί μου

Μπορεί ήδη ο γιος της να έχει φτάσει 4 ετών όμως συνεχίζει να τον θηλάζει κανονικά σίγουρη ότι θα το κάνει έως τα 8 του χρόνια.

Πολλά παιδιά βλέπουν θετικά την προοπτική απόκτησης ενός κατοικιδίου. Μια προοπτική που μόνο οφέλη θα έχει στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς τους. Δείτε μερικά από αυτά:

 

  • Είναι χρήσιμο να βοηθήσετε το παιδί από μικρή ηλικία να αγαπήσει ή έστω να μην αντιμετωπίζει με αρνητισμό τα ζώα. Αυτό θα εξαρτηθεί τόσο από τη γενικότερη εξοικείωσή τους με αυτά, όσο και με τη δική σας στάση απέναντι στα ζώα.
  • Εφ’όσον λοιπόν το παιδί βλέπει θετικά τα ζωάκια, κάποια στιγμή ενδέχεται να ζητήσει να πάρετε κατοικίδιο για να παίζει μαζί του. Στο χέρι σας είναι να του δείξετε ότι το κατοικίδιο είναι ό,τι πρέπει για παρέα.
  • Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι όσα παιδιά συμβιώνουν χρόνια με κατοικίδια αποκτούν μεγάλη ευαισθησία ως προς την αντιμετώπισή τους, αφού ασυνείδητα διδάσκονται πως κι αυτά έχουν ανάγκη από φροντίδα και στοργή όπως οι άνθρωποι.
  • Ένα ακόμα όφελος είναι η υπευθυνότητα που αποκτά το παιδί με τον καιρό. Θα το δείτε να νιώθει την ανάγκη να το φροντίζει, να το προσέχει και γενικά να το έχει συνεχώς στο νου του.
  • Δίπλα στο κατοικίδιο το παιδί παίρνει ένα πραγματικό μάθημα ζωής, αφού βιώνει όλα τα στάδια ανάπτυξης, τον κύκλο ζωής ενός έμβιου οργανισμού. Γι’αυτό το λόγο θα νιώσει μεγάλη θλίψη όταν χρειαστεί να αποχωριστεί τον τετράποδο φίλο του…
  • Τέλος, όσα παιδιά έχουν κατοικίδιο, δε δείχνουν επιθετικότητα απέναντι στα ζώα όταν μεγαλώσουν και γίνονται λιγότερο βίαιοι χαρακτήρες γενικότερα.

 

Πηγή: govastileto.gr

Κατηγορία Το παιδί μου

Aν δεν έχετε εμπιστοσύνη στην καντίνα του σχολείου του και προβληματίζεστε για το κολατσιό του παιδιού σας, εμείς σας προτείνουμε κάποια υγιεινά σάντουιτς και σνακ, που μπορείτε να φτιάξετε εύκολα στο σπίτι, ακολουθώντας τις αρχές της μεσογειακής διατροφής

Tα περισσότερα παιδιά είναι δύσκολα στο φαγητό. Συνήθως απορρίπτουν τροφές πολύτιμες για τον οργανισμό τους, ενώ καταναλώνουν σε μεγάλες ποσότητες αμφίβολης ποιότητας σνακ, τα οποία ελάχιστα τούς προσφέρουν σε σχέση με τις πραγματικές τους ανάγκες. Kαι αν στο σπίτι είναι λίγο-πολύ εύκολο να ελέγξετε την ποιότητα του φαγητού τους, στο σχολείο είναι σίγουρα πολύ πιο δύσκολο. Mπορείτε λοιπόν να ικανοποιήσετε την επιθυμία τους για σνακ και παράλληλα να διασφαλίζετε ότι αυτό που τρώνε είναι θρεπτικό, υγιεινό και απόλυτα ασφαλές, φτιάχνοντας εσείς το κολατσιό που θα πάρουν μαζί τους στο σχολείο. 

 

Διαλέξτε τα υλικά

Προτιμήστε παρασκευάσματα με ποιοτικά, φρέσκα υλικά και αποφύγετε τα έτοιμα, συσκευασμένα προϊόντα. Kαλό θα είναι να αποφύγετε τη μαργαρίνη και το βούτυρο και να τα αντικαταστήσετε με ελαιόλαδο. Tο λάδι της ελιάς είναι το μόνο που αντέχει στις υψηλές θερμοκρασίες μαγειρέματος και συμβάλλει στην προστασία της καρδιάς. Aκόμα και στα σάντουιτς μερικές σταγόνες λάδι στο ψωμί είναι σαφώς καλύτερη επιλογή από το βούτυρο.

 

Δώστε προσοχή στις αισθήσεις και τις γεύσεις

Για τα παιδιά το φαγητό είναι ένα παιχνίδι στο οποίο συμμετέχουν όλες οι αισθήσεις. Tους αρέσουν τα τραγανιστά τρόφιμα (π.χ., φρυγανιές, κορνφλέικς), τόσο για τη γεύση τους, όσο και για να ακούνε τους ήχους που παράγονται κατά τη μάσηση. Tρώνε όμως πολύ ευχάριστα τα μαλακά και ζουμερά τρόφιμα, καθώς οτιδήποτε σκληρό και ξηρό θα τα δυσκολέψει στη μάσηση και την κατάποση. Tα πικάντικα τρόφιμα και οι ιδιαίτερες γεύσεις κεντρίζουν συνήθως την περιέργεια των μεγάλων, σπάνια όμως προσελκύουν ένα παιδί. Αυτό προτιμά ήπιες γεύσεις και μυρωδιές, χωρίς πολλά μπαχαρικά.

 

Mαγειρέψτε μαζί του

Πάρτε το παιδί μαζί σας για ψώνια και επιλέξτε από κοινού τα τρόφιμα. Aφήστε το να συμμετάσχει στο μαγείρεμα ή στην παρασκευή του σάντουιτς. Θα φάει πολύ πιο πρόθυμα το κολατσιό αν έχει λάβει μέρος και το ίδιο στη διαδικασία. Aντί για τις συνηθισμένες λευκές χαρτοπετσέτες, αφήστε το να διαλέξει χαρτοπετσέτες με αστεία σχέδια και ζωηρά χρώματα και τυλίξτε με αυτές το φαγητό του. Όσο πιο μικρό είναι το παιδί, τόσο περισσότερο θα ενθουσιαστεί με την αλλαγή και θα ανυπομονεί να φάει το κολατσιό του.

 

Πώς θα φτιάξετε πιο νόστιμο το σάντουιτς

Tο αγαπημένο σνακ των παιδιών έχει τα δικά του μικρά μυστικά για να γίνει νοστιμότερο και πιο υγιεινό.

Ψωμάκια: Aπό το κλασικό τετράγωνο του τοστ μέχρι τα στρογγυλά τύπου χάμπουργκερ υπάρχει μεγάλη ποικιλία, από την οποία μπορείτε να διαλέξετε, σύμφωνα πάντα και με τις προτιμήσεις του παιδιού. Eκτός από τα συσκευασμένα, μπορείτε να προμηθεύεστε μικρά φρέσκα ψωμάκια, τα οποία υπάρχουν στους περισσότερους φούρνους. Eκτός από το άσπρο ψωμί, προσπαθήστε να συμπεριλαμβάνετε στη διατροφή του το πολύσπορο και το ψωμί με προζύμι. Tα ψωμιά αυτά έχουν το χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη, που σημαίνει ότι δεν προκαλούν αυξομειώσεις στο ζάχαρο του αίματος και δεν κουράζουν το πάγκρεας του παιδιού.

 

Aλλαντικά: Kαλό θα είναι να αποφύγετε όσα αλλαντικά έχουν πολλά λιπαρά ή είναι πολύ πικάντικα (π.χ., μπέικον ή λουκάνικο). Tο φιλέτο γαλοπούλας και το άπαχο ζαμπόν είναι δύο καλές επιλογές, που αρέσουν στα πιο πολλά παιδιά. Προτιμήστε τα αλλαντικά που προέρχονται από ολόκληρο κομμάτι κρέατος και όχι από μείγμα κρέατος και λίπους, γιατί συντηρούνται περισσότερο και περιέχουν τα λιγότερα λιπαρά (10-15% λίπος).
Tυριά: Tα κρεμώδη τυριά («τριγωνάκια») τυγχάνουν της προτίμησης των περισσότερων παιδιών, γιατί είναι μαλακά και όχι πολύ αλμυρά. Θα πρέπει όμως να αποφεύγονται, γιατί είναι λιπαρά και προέρχονται από διάφορα μείγματα τυριών, που έχουν υποστεί ανακατεργασία και έχουν δώσει το συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Kαλό είναι τα παιδιά να μάθουν να τρώνε τα ελληνικά τυριά (φέτα, κεφαλογραβιέρα) σε μικρές ποσότητες. Tα κίτρινα τυριά και το κασέρι είναι μία επίσης καλή επιλογή, καθώς έχουν ήπια γεύση, μασιούνται εύκολα και είναι στεγνά (δεν αφήνουν υγρά στο ψωμί). Tα κίτρινα τυριά, όταν δεν είναι πολύ αλμυρά, αποτελούν πολύ καλή επιλογή, γιατί δίνουν το περισσότερο ασβέστιο (περίπου 1.000 μονάδες ασβέστιο ανά 100 γρ.).
Λαχανικά: Tα φρέσκα λαχανικά είναι απαραίτητο συμπλήρωμα, προτιμήστε όμως το μαρούλι από την ντομάτα και γενικά τα λαχανικά που δεν αφήνουν πολλά υγρά. Tα υγρά θα μαλακώσουν πολύ το ψωμί και θα χαλάσουν την εμφάνιση του σάντουιτς, πράγμα το οποίο παίζει σημαντικό ρόλο για το παιδί. Mπορείτε επίσης να βάλετε στο σάντουιτς ψιλοκομμένο καρότο ή άλλα λαχανικά (π.χ., φρέσκα μανιτάρια) - αρκεί να αρέσουν στο παιδί. Tα πιο πολλά παιδιά αγαπούν τα ραβδάκια τραγανιστών λαχανικών βουτηγμένα σε εύγευστα ντιπ. Δοκιμάστε να του προσφέρετε ραβδάκια καρότου ή σέλινου με ντιπ γιαουρτιού και λιωμένης φέτας.

 

Πείτε «ναι»

Στην ποικιλία: Tο παιδί μπορεί να βαρεθεί να τρώει συνέχεια το ίδιο κολατσιό, όσο νόστιμο και αν είναι. Kαλό θα είναι επίσης να εναλλάσσεται το αλμυρό με το γλυκό - τη μια μέρα σάντουιτς ή πίτα και την άλλη μπισκότα ή κέικ.
Στις μικρές μερίδες: Ένα μεγάλο κομμάτι κέικ, για παράδειγμα, είναι πολύ πιθανότερο να το τρομάξει και να αρνηθεί να φάει, καθώς θα νιώσει πως πρέπει να το φάει όλο -είτε πεινάει είτε δεν πεινάει-, παρά να του ανοίξει την όρεξη.

 

Πείτε «όχι»

Στα διατροφικά πειράματα: Aν θέλετε να του δώσετε να δοκιμάσει ένα τυρί που δεν έχει ξαναφάει, είναι προτιμότερο να το δοκιμάσει στο σπίτι, όπου θα έχει και άλλες επιλογές σε περίπτωση που δεν του αρέσει, παρά να το βρει μέσα στο σάντουιτς. Aν το ξενίσει η γεύση, το πιθανότερο είναι πως θα το πετάξει.
Στα παραγεμισμένα σάντουιτς και τα πολλά διαφορετικά υλικά: Tα περισσότερα παιδιά δεν συμπαθούν τις «μπερδεμένες» γεύσεις. Eκτός αυτού, ένα σάντουιτς που κινδυνεύει να ξεχειλίσει από τα πλάγια σε κάθε δαγκωνιά θα φέρει το παιδί σε δύσκολη θέση, αφού είναι πολύ πιθανό να πασαλειφτεί ή να λερώσει τα ρούχα του.

Πηγή: 

Κατηγορία Το παιδί μου
Η Α΄ δημοτικού είναι ένα κομβικό σημείο στη ζωή του παιδιού γιατί σηματοδοτεί την εισαγωγή του στην ενεργή σχολική πραγματικότητα. Συζητήστε με το παιδί πώς πρέπει να είναι η συμπεριφορά του στην τάξη. Τα παιδιά έρχονται στο δημοτικό σχολείο από περιβάλλον πιο ελεύθερο και δε γνωρίζουν πράγματα απλά, όπως ότι πρέπει να καθόμαστε στο θρανίο ήσυχα, να παρακολουθούμε προσεκτικά το δάσκαλο κ.τ.λ. Μπορεί εμείς να τα ξέρουμε όλα αυτά, αλλά δεν είναι αυτονόητα και πρέπει να τα εξηγήσουμε στα παιδιά μας.

Τα παιδιά συνήθως μέσα στις δυο πρώτες εβδομάδες από την έναρξη της σχολικής χρονιάς προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα, εφόσον έχει προηγηθεί η φοίτησή τους στον παιδικό σταθμό και στο νηπιαγωγείο.

Υπάρχουν όμως και παιδιά-μαθητές, που δυσκολεύονται να ενταχθούν και παρουσιάζουν άρνηση ακόμα και φοβία για το σχολείο. Αυτό πρέπει, εφόσον παρατηρηθεί , να αντιμετωπιστεί αμέσως. Αν το παιδί αντιδρά έντονα, δεν πρέπει να μείνει στο σπίτι. Η απομάκρυνσή του από το σχολείο θα δημιουργήσει μαθησιακά κενά και μεγαλύτερη απόσταση από το σχολικό περιβάλλον.

Ο ρόλος του γονιού είναι να προσπαθεί να ενθαρρύνει το παιδί και να μην του μεταφέρει το άγχος που προφανώς και ο ίδιος θα έχει. Να το προτρέπει και να το επαινεί π.χ. αν γράψει ακόμη κι ένα γραμματάκι.

Το διάβασμα στο σπίτι να πραγματοποιείται πάντα σε συγκεκριμένο μέρος, σε ένα γραφείο, να υπάρχουν δίπλα στο παιδί όλα τα απαραίτητα δηλαδή, μολύβια, γόμες κτλ. και χωρίς περισπάσεις όπως π.χ. δυνατή μουσική, υπολογιστής ή ανοιχτή τηλεόραση. Πρέπει να γίνεται πάντοτε συγκεκριμένη ώρα και ποτέ μετά τις 6-7 μ.μ., διότι το παιδί είναι κουρασμένο.

Ετοιμάζετε κάθε μέρα μαζί την τσάντα του για την άλλη μέρα. Η δουλειά αυτή πρέπει να γίνεται με το που διαβάζει τα μαθήματά του. Αν του δείξετε τον τρόπο, σε λίγο καιρό θα μπορεί να λειτουργεί υπεύθυνα και να την ετοιμάζει μόνο του.

Μην αμελείτε ότι ο ύπνος είναι βασική προϋπόθεση προκειμένου το παιδί, ξεκούραστο, να μπορεί να προσαρμοστεί στο πρόγραμμα και στους ρυθμούς των μαθημάτων.

Η στάση του δασκάλου είναι ιδιαίτερα σημαντική. Χρειάζεται υπομονή και επιμονή. Οφείλει να είναι γλυκός στη συμπεριφορά του, να εντάξει τα παιδιά στην ομάδα της τάξης και να τα βοηθήσει να καταλάβουν ότι καθημερινά θα έχουν κάποιες εργασίες. Τονίζουμε όμως ότι όλη αυτή η διαδικασία πραγματοποιείται μέσα από εκπαιδευτικές μεθόδους με βάση το παιχνίδι.

Ωστόσο η συνεργασία γονιού-δασκάλου είναι το πιο σημαντικό κομμάτι. Ο γονιός καλό είναι να συζητά τακτικά με τον εκπαιδευτικό για την πρόοδο του παιδιού του και να τον συμβουλεύεται σε θέματα μεθοδολογίας και πρακτικής. Η συμμαχία δασκάλου-γονέα , θα φέρει λαμπρά αποτελέσματα.

Τέλος να μην ξεχνάμε πως ο μαθητής της πρώτης τάξης δημοτικού είναι παιδί και εκτός των μαθημάτων, πρέπει να έχει χώρο και χρόνο για παιχνίδι και δημιουργική απασχόληση.

Κατηγορία Το παιδί μου

Την πρώτη φορά που θα δείτε το μωρό σας εκεί που κλαίει να του κόβεται η ανάσα, να μένει με το στόμα ανοιχτό και να χάνει τις αισθήσεις του, είναι βέβαιο ότι θα πανικοβληθείτε! Πρόκειται για τα πιο χαρακτηριστικά συμπτώματα του αρκετά συχνού συνδρόμου κατακράτησης της αναπνοής, το οποίο προσβάλλει συνήθως μωρά άνω των 6 μηνών, ενώ κατά κανόνα σταματά μετά τα 5-6 χρόνια. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε πόσο σοβαρό είναι αυτό το σύνδρομο, αλλά και τι να κάνετε σε περίπτωση που το παιδί σας το εμφανίσει.


Τι είναι το σύνδρομο κατακράτησης αναπνοής;


Πρόκειται για μία σύντομη χρονική περίοδο (γύρω στο 1 λεπτό) κατά την οποία το παιδί σταματά να αναπνέει. Ως εκ τούτου, χάνει τις αισθήσεις του και «ασπρίζει» ή «μαυρίζει» το πρόσωπό του. Το επεισόδιο συμβαίνει συνήθως έπειτα από ελαφρύ χτύπημα (αλλά όχι εξαιτίας του χτυπήματος, παρά από το σοκ και τον φόβο) ή όταν το παιδί είναι θυμωμένο και κλαίει γοερά, οπότε ύστερα από λίγο κόβεται η αναπνοή του. Πρόκειται για μία αντανακλαστική αντίδραση και σε καμία περίπτωση το παιδί δεν κρατά την ανάσα του σκόπιμα.

 

Υπάρχουν δύο τύποι κατακράτησης της αναπνοής:


Οι κυανές κρίσεις -οι πιο συχνές- που χαρακτηρίζονται από αλλαγή στον τρόπο που αναπνέει το παιδί και συνήθως προκύπτουν όταν το παιδί νιώθει θυμό ή σύγχυση. Συμβαίνουν συνήθως στις ηλικίες από 6 μηνών έως και 6 ετών και μάλιστα με συχνότητα 4 στα 100 παιδιά. Ένα κοινό που έχουν τα παιδιά αυτά είναι η σιδηροπενική αναιμία.

Οι ωχρές κρίσεις, πιο σπάνιες, είναι καταστάσεις στις οποίες το παιδί κλαίει για λίγο και ύστερα «ασπρίζει» και χάνει τις αισθήσεις του. Το παιδί μπορεί ακόμα να τεντώσει το κορμί του προς τα πίσω, να κλείσει τα μάτια του, ενώ είναι πιθανό να μειωθούν και οι παλμοί της καρδιάς του.

Σε κάποια παιδιά μπορεί να εμφανίζονται και οι δύο τύποι κατακράτησης αναπνοής. Συχνότερα παρουσιάζονται στις ηλικίες 1-3 ετών, ενώ κάποια παιδιά μπορεί να τις εμφανίζουν και καθημερινά.

 

Ποια είναι τα αίτια του συνδρόμου


Δεν είναι ακόμα σαφές γιατί ορισμένα παιδιά εμφανίζουν αυτό το σύνδρομο. Υπάρχει πιθανότητα να σχετίζεται με σιδηροπενική αναιμία, μία κατάσταση κατά την οποία το σώμα δεν παράγει φυσιολογικό αριθμό ερυθρών αιμοσφαιρίων. Ωστόσο, είναι σαφές ότι τα παιδιά αυτά δεν πάσχουν από κάποιο σοβαρό νόσημα και δεν έχουν επιληψία, όπως μπορεί να φοβούνται οι γονείς. Σε κάθε περίπτωση, ο παιδίατρος είναι εκείνος που θα αποκλείσει με βεβαιότητα οποιαδήποτε παθολογία, εφόσον εξετάσει το παιδί ύστερα από ένα τέτοιο επεισόδιο.

Πώς διαγιγνώσκεται το σύνδρομο κατακράτησης αναπνοής.


Καθώς δεν υπάρχει συγκεκριμένη εξέταση για να διαγνώσει το σύνδρομο, οι γιατροί συνήθως βασίζονται στα συμπτώματά του, οπότε καλό είναι οι γονείς να παρατηρήσουν ή -εφόσον έχουν την απαραίτητη ψυχραιμία- να καταγράψουν πώς αντιδρά το παιδί τους τα δευτερόλεπτα εκείνα.

Σε κάθε περίπτωση, ο παιδίατρος θα πρέπει να αναζητήσει το ιστορικό των γονιών για ενδεχόμενη κληρονομικότητα, ενώ μπορεί να ζητήσει να γίνουν και εξετάσεις για σιδηροπενική αναιμία.

Σύνηθες είναι, πάντως, έπειτα από την κρίση, το παιδί να κοιμηθεί πολύ βαριά για 1-2 ώρες και ύστερα να επανέλθει εντελώς.

 

Πώς αντιμετωπίζεται;

Θεραπεία για το σύνδρομο αυτό δεν υπάρχει, εκτός κι αν τίθεται θέμα σιδηροπενικής αναιμίας ή αν οι κρίσεις οδηγούν σε σοβαρή βραδυκαρδία, οπότε ο γιατρός θα συστήσει την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.

Εξάλλου, μετά τα 4-5 έτη τα συμπτώματα υποχωρούν και σταδιακά εξαφανίζονται και τα παιδιά δεν εμφανίζουν στο μέλλον κάποιο άλλο πρόβλημα.Σημαντικό είναι, όμως, να αντιδράσετε εσείς σωστά τις στιγμές εκείνες. Καταρχάς, δεν πρέπει να πανικοβληθείτε. Δεν χρειάζεται να βρέξετε το πρόσωπο του παιδιού, ούτε να επιχειρήσετε να του κάνετε τεχνητή αναπνοή και σε καμία περίπτωση να μην βάλετε το δάχτυλό σας στο στόμα του. Βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας δεν θα χτυπήσει κάπου, εφόσον λιποθυμήσει, ξαπλώστε το στο σημείο όπου βρίσκεται με ένα μαξιλαράκι και κάνετε υπομονή για 1 λεπτό, μιλώντας στο παιδί με ήπιο και τρυφερό τόνο, χαϊδεύοντάς το απαλά.

 

Δοκιμάστε, όσο ακόμα το παιδί κλαίει και πριν χάσει τις αισθήσεις του, να το φυσήξετε στο πρόσωπο και να το χαϊδολογήσετε και σε καμία περίπτωση μην αφήσετε την ταραχή να σας καταβάλει.

Αν το παιδί δεν συνέλθει ύστερα από ένα λεπτό, καλέστε τον παιδίατρο ή το 166. Όταν το παιδί συνέλθει, κάντε το να νιώσει ασφάλεια, διαβεβαιώνοντάς το ότι είναι μια χαρά και αφήστε το να ξεκουραστεί.

Για να μειώσετε την συχνότητα του συνδρόμου, φροντίστε το παιδί σας να ξεκουράζεται επαρκώς και προσπαθήστε να το κάνετε να νιώθει ασφάλεια. Σε κάθε περίπτωση, να έχετε ενήμερο τον γιατρό σας για την συχνότητα των επεισοδίων και ειδικά μετά το πρώτο επεισόδιο που θα εμφανίσει το παιδί, φροντίστε να επικοινωνήσετε με τον παιδίατρο ή να μεταφέρετε το παιδί στο νοσοκομείο, ώστε να αποκλειστεί ενδεχόμενο παθολογικών κρίσεων.

 

mama365.gr

Κατηγορία Το παιδί μου
Σελίδα 1 από 41

Animal Life

 

Πρώτες Βοήθειες

17:35 25 Απρ

22°C

Λιακάδα

Αθήνα

Εφημερεύοντα Φαρμακεία

Please publish modules in offcanvas position.