Πήγε οικογενειακές διακοπές στην Disney που δεν θα ξεχάσει ποτέ

Κατηγορία Το παιδί μου

Η εφαρμογή λειτουργεί με την παρακολούθηση των κινήσεων των ματιών

Κατηγορία Το παιδί μου

 

Αν ο αυτισμός εντοπιστεί νωρίς, από βρεφική ηλικία, η θεραπεία του μπορεί να βασιστεί στην αξιοσημείωτη πλαστικότητα του νεαρού, αναπτυσσόμενου εγκεφάλου

και το παιδί να ιαθεί πλήρως.

Παρά το γεγονός ότι ο αυτισμός είναι δύσκολο να διαγνωστεί πριν από την ηλικία των 2 ετών, τα συμπτώματα συχνά εμφανίζονται όταν το παιδί είναι 12-18 μηνών. Εάν αυτά τα

συμπτώματα εντοπιστούν μέχρι τότε, η εντατική θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στην πλήρη αποκατάσταση της εγκεφαλικής λειτουργίας και να τα αντιστρέψει.

Τα πρώτα σημάδια του αυτισμού περιλαμβάνουν την απουσία φυσιολογικής συμπεριφοράς (όχι την παρουσία μη-φυσιολογικής συμπεριφοράς) και γι' αυτό είναι δύσκολο να

εντοπιστούν εγκαίρως. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα πρώτα συμπτώματα του αυτισμού μπορεί να παρερμηνευθούν ως σημάδια ενός “καλού/καλόβολου μωρού”, δεδομένου ότι

το βρέφος μπορεί να φαίνεται ήσυχο, ανεξάρτητο και χωρίς ιδιαίτερες “απαιτήσεις”. Ωστόσο, μπορείτε να εντοπίσετε τα πρώτα προειδοποιητικά σημάδια, αν γνωρίζετε τι να αναζητήσετε

στην συμπεριφορά του παιδιού.

 

Αυτισμός: Πρώιμα συμπτώματα σε βρέφη και νήπια

Το παιδί...

δεν κάνει επαφή με τα μάτια (π.χ. δεν κοιτάει την μητέρα όταν εκείνη το θηλάζει)

δεν χαμογελά όταν του χαμογελούν

δεν ανταποκρίνεται στο όνομά του, ή στον ήχο μιας γνώριμης φωνής

δεν ακολουθεί, οπτικά, αντικείμενα

δεν δείχνει, ή δεν χαιρετάει, ή δεν χρησιμοποιεί άλλες χειρονομίες για να επικοινωνεί

δεν ακολουθεί αυτό που του δείχνετε με το χέρι σας

δεν κάνει θορύβους για να κερδίσει την προσοχή σας

δεν σας “προκαλεί” για, ή δεν ανταποκρίνεται στα χάδια

δεν μιμείται τις κινήσεις σας και τις εκφράσεις του προσώπου σας

δεν σηκώνει τα χέρια του προς εσάς για να το πάρετε στην αγκαλιά σας

δεν παίζει με άλλα άτομα

δεν ζητάει βοήθεια για κάτι που δεν μπορεί να κάνει μόνο του

 

Αυτισμός - ΠΡΟΣΟΧΗ: Οι παρακάτω καθυστερήσεις στην ανάπτυξη σημαίνουν την ανάγκη για άμεση αξιολόγηση από τον παιδίατρο

του παιδιού σας!

Μέχρι τους 6 μήνες: Δεν χαμογελάει “με την καρδιά του”, ή δεν κάνει άλλες θερμές, χαρούμενες εκφράσεις

Μέχρι τους 9 μήνες: Δεν ανταλλάσσει ήχους, χαμόγελα, ή άλλες εκφράσεις του προσώπου

Μέχρι 1 έτους: Έλλειψη ανταπόκρισης στο όνομά του. Επίσης δεν “φλυαρεί” δεν κάνει χειρονομίες, όπως το να δείχνει, να προσπαθεί να φτάσει πράγματα, ή να χαιρετάει τους άλλους

Μέχρι τους 16 μήνες: Δεν λέει λέξεις

Μέχρι 2 ετών: Δεν μπορεί να εκφράσει φράσεις τουλάχιστον δύο λέξεων, που δεν περιλαμβάνουν μίμηση ή επανάληψη

 

Αυτισμός: Τα πρώιμα συμπτώματα του αυτισμού σε μεγαλύτερα παιδιά

Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, τα σημάδια για τον αυτισμό γίνονται πιο ποικιλόμορφα. Υπάρχουν πολλά προειδοποιητικά συμπτώματα, αλλά αυτά συνήθως περιστρέφονται γύρω από

τις μειωμένες κοινωνικές δεξιότητες, τις δυσκολίες λόγου και ομιλίας, τις δυσκολίες στην μη-λεκτική επικοινωνία και την άκαμπτη συμπεριφορά.

 

Αυτισμός: Συμπτώματα κοινωνικών δυσκολιών στο παιδί

Το παιδί...

μοιάζει να είναι ανιδιοτελής, ή να αγνοεί άλλα άτομα, ή το τι συμβαίνει γύρω του

δεν ξέρει πώς να συνδεθεί με άλλους, να παίξει, ή να κάνει νέους φίλους

προτιμά να μην το αγγίζει κανείς, να μην το κρατάνε, ή να μην το αγκαλιάζουν

δεν παίζει παιχνίδια με φανταστικό σενάριο, δεν του αρέσουν τα ομαδικά παιχνίδια, δεν μιμείται τους άλλους, ή δεν χρησιμοποιεί τα παιχνίδια του με δημιουργικούς τρόπους

έχει πρόβλημα κατανόησης των συναισθημάτων

δεν φαίνεται να ακούσει, όταν οι άλλοι του μιλούν

δεν μοιράζεται τα ενδιαφέροντά του με άλλους (ζωγραφιές, παιχνίδια)

Η βασική κοινωνική αλληλεπίδραση είναι κάτι δύσκολο για τα παιδιά με διαταραχές του φάσματος του αυτισμού. Πολλά παιδιά με αυτισμό φαίνεται να προτιμούν να “ζουν στο δικό

τους κόσμο”, σε απόσταση και αποκομμένα από τους άλλους.

 

Αυτισμός: Τα συμπτώματα στον λόγο και γλωσσικές δυσκολίες

Το παιδί...

μιλάει με έναν ανώμαλο τόνο φωνής, ή με έναν περίεργο ρυθμό ή ένταση (π.χ. τελειώνει κάθε φράση σαν ερώτηση)

επαναλαμβάνει τις ίδιες λέξεις, ή φράσεις ξανά και ξανά

ανταποκρίνεται σε ερώτηση με το να την επαναλαμβάνει, αντί να την απαντήσει

αναφέρεται στον εαυτό του στο τρίτο πρόσωπο

χρησιμοποιεί σωστά τη γλώσσα λανθασμένα (γραμματικά λάθη, λάθος λέξεις)

έχει δυσκολία να επικοινωνήσει τις ανάγκες, ή τις επιθυμίες του

δεν κατανοεί απλές οδηγίες, ή ερωτήσεις

παίρνει ό,τι λέγεται πολύ κυριολεκτικά (δεν αντιλαμβάνεται τις αποχρώσεις του χιούμορ, την ειρωνεία και τον σαρκασμό)

Τα παιδιά με διαταραχές του φάσματος του αυτισμού έχουν δυσκολία στην ομιλία και τη γλώσσα. Συχνά, αρχίζουν να μιλάνε σε μεγαλύτερη ηλικία από τα άλλα παιδιά.

 

Αυτισμός: Τα συμπτώματα και οι δυσκολίες της μη-λεκτικής επικοινωνίας

Το παιδί...

αποφεύγει την άμεση επαφή με τα μάτια

χρησιμοποιεί εκφράσεις του προσώπου που δεν ταιριάζουν με αυτό που λέει

δεν αντιλαμβάνεται τις εκφράσεις του προσώπου στους άλλους ανθρώπους, καθώς και τον τόνο της φωνής και τις χειρονομίες τους

κάνει πολύ λίγες χειρονομίες (όπως το να δείχνει κάπου)

αντιδρά ασυνήθιστα σε νέα αξιοθέατα, μυρωδιές, υφές και ήχους. Μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στους δυνατούς θορύβους

έχει ανώμαλη στάση του σώματος, επιδεικνύει αδεξιότητα, ή έχει εκκεντρικό τρόπο να κινείται (π.χ. περπατάει αποκλειστικά στις μύτες των ποδιών)

Τα παιδιά με διαταραχές του φάσματος του αυτισμού έχουν πρόβλημα να αντιληφθούν λεπτά λεκτικά συνθήματα και να χρησιμοποιούν τη γλώσσα του σώματος. Αυτό κάνει το

“δούναι και λαβείν” της κοινωνικής αλληλεπίδρασης πολύ δύσκολο για εκείνα


Αυτισμός: Άλλα συμπτώματα

Το παιδί...

ακολουθεί μια αυστηρή ρουτίνα (π.χ. επιμένει στο να ακολουθεί μια συγκεκριμένη διαδρομή προς το σχολείο)

έχει δυσκολία προσαρμογής σε οποιεσδήποτε αλλαγές στο πρόγραμμα ή στο περιβάλλον (π.χ. ξεσπάει αν τα έπιπλα αλλάξουν θέση στο σπίτι ή αν πάει για ύπνο σε μη-

προκαθορισμένη/διαφορετική ώρα από το συνηθισμένο)

επιδεικνύει μια ασυνήθιστη σύνδεση/εξάρτηση σε παιχνίδια, ή παράξενα αντικείμενα, όπως κλειδιά, διακόπτες φωτός, ή λαστιχάκια

μανιωδώς βάζει στην σειρά τα πράγματα, ή τα τακτοποιεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο

μοιάζει να ασχολείται υπερβολικά με ένα στενό θέμα ενδιαφέροντος, που συχνά σχετίζεται με αριθμούς, ή σύμβολα (π.χ. απομνημονεύει και απαγγέλλει γεγονότα σχετικά με χάρτες,

δρομολόγια τρένων, ή στατιστικά στα σπορ)

ξοδεύει μεγάλα χρονικά διαστήματα τακτοποιώντας τα παιχνίδια του με συγκεκριμένους τρόπους, ή βλέποντας κινούμενα αντικείμενα (όπως ένας ανεμιστήρας οροφής), ή εστιάζοντας

σε ένα συγκεκριμένο μέρος ενός αντικειμένου (όπως τις ρόδες ενός παιχνιδιού αυτοκινήτου)

Τα παιδιά με διαταραχές του φάσματος του αυτισμού έχουν συχνά περιορισμένη, άκαμπτη συμπεριφορά, δραστηριότητες και ενδιαφέροντα

 

 

iatropedia.gr

Κατηγορία Το παιδί μου

 

Παλαιότερη έρευνα είχε δείξει ότι οι μητέρες με μικρά διαστήματα ανάμεσα σε δύο εγκυμοσύνες έχουν περισσότερες πιθανότητες να γεννήσουν πριν από τις 39

εβδομάδες κύησης, σε σύγκριση με τις γυναίκες με μεγαλύτερη απόσταση ανάμεσα στις γεννήσεις.


Νέα έρευνα υποδεικνύει τους κινδύνους από τις αλλεπάλληλες εγκυμοσύνες για το παιδί.

Ο Δρ Αγκουστίν Κόντε - Αγκουντέλο του Συνεργαζόμενου Κέντρου Ανθρώπινης Αναπαραγωγής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας στο Πανεπιστήμιο «Valle» της Κολομβίας,

αξιολόγησε στοιχεία από επτά μεγάλες μελέτες που εντόπιζαν σχέση μεταξύ αυτισμού και διαδοχικών κυήσεων.

Οι ερευνητές είχαν διαπιστώσει ότι τα παιδιά που γεννήθηκαν με λιγότερο από 12 μήνες διαφορά μεταξύ των δύο κυήσεων είχαν σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο να εκδηλώσουν

αυτισμό, συγκριτικά με εκείνα που είχαν γεννηθεί με τρία χρόνια διαφορά ή και περισσότερο.


Τρεις από τις μελέτες είχαν εντοπίσει ανάλογη σχέση και με την μεγάλη χρονική διαφορά ανάμεσα στις εγκυμοσύνες, ειδικά για το σύνδρομο Άσπεργκερ και την διάχυτη

αναπτυξιακή διαταραχή.

Παράλληλα, οι έρευνες έδειξαν ότι το μικρό μεσοδιάστημα ανάμεσα στις κυήσεις σχετιζόταν με αυξημένο κίνδυνο αναπτυξιακών διαταραχών και εγκεφαλικής παράλυσης.

 

Οι επιστήμονες εικάζουν ότι τα επίπεδα φυλλικού οξέος στον οργανισμό της μητέρας μεταξύ δύο σύντομων κυήσεων μπορεί να

παίζουν ρόλο στην αύξηση του κινδύνου για αυτισμό.


Το φυλλικό οξύ είναι απαραίτητο για την σωστή ανάπτυξη του εγκεφάλου και της σπονδυλικής στήλης του εμβρύου, και γι αυτό συνήθως οι γυναίκες παίρνουν διατροφικό

συμπλήρωμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

«Σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε προς το παρόν, το ιδανικό μεσοδιάστημα για δύο κυήσεις είναι δύο με πέντε χρόνια, αν θέλουμε να έχουμε μειωμένο κίνδυνο αυτισμού»

επισημαίνει ο Δρ Κοντε-Αγκουντελο.

 


onmed.gr

Οι γυναίκες που παίρνουν αντικαταθλιπτικά κατά το δεύτερο ή τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, αντιμετωπίζουν σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο (αυξημένο κατά 87%) να

γεννήσουν παιδί με αυτισμό, σύμφωνα με μια νέα καναδική επιστημονική έρευνα.

Όμως ο απόλυτος κίνδυνος αυτισμού είναι μικρός, καθώς αφορά περίπου το 1% των παιδιών.

Από την άλλη, η λήψη αντικαταθλιπτικών στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης δεν φαίνεται να αυξάνει τον κίνδυνο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια επιδημιολογίας Ανίκ Μπεράρ της Φαρμακευτικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ, που έκαναν τη σχετική

δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό παιδιατρικής «JAMA Pediatrics», μελέτησαν στοιχεία για περίπου 145.500 εγκυμοσύνες.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι τόσο οι γενετικοί παράγοντες (κληρονομικότητα), όσο και οι περιβαλλοντικοί, μπορεί να συμβάλουν στην εκδήλωση

αυτισμού στο παιδί.

Η νέα μελέτη δείχνει ότι τα αντικαταθλιπτικά της μητέρας αυξάνουν σημαντικά την πιθανότητα το παιδί να διαγνωστεί με αυτισμό έως την ηλικία των επτά ετών, ιδίως

αν η έγκυος έπαιρνε μια συγκεκριμένη κατηγορία φαρμάκων, τους «επιλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης» (SSRI), οπότε ο κίνδυνος

υπερδιπλασιάζεται. Στην κατηγορία αυτή, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, ανήκουν γνωστά φάρμακα όπως Zoloft, Paxil, Prozac, Celexa κ.α.

Αν η έγκυος παίρνει παραπάνω από ένα αντικαταθλιπτικό, τότε ο κίνδυνος αυτισμού είναι τουλάχιστον τετραπλάσιος.

Η κατάθλιψη της μητέρας συνδέεται με την εμφάνιση αυτισμού στο παιδί, καθώς ο κίνδυνος είναι αυξημένος κατά περίπου 20%, ενώ αν παίρνει και

αντικαταθλιπτικά φάρμακα, τα οποία φαίνεται πως παρεμβαίνουν στην ανάπτυξη του εγκεφάλου του εμβρύου, τότε ο κίνδυνος αυτισμού μεγαλώνει.

Οι ερευνητές χαρακτήρισαν σημαντικά τα ευρήματα, καθώς ένα μεγάλο ποσοστό εγκύων γυναικών (6% έως 10%)

παίρνει αντικαταθλιπτικά.

Παράλληλα, έχει αυξηθεί αισθητά το ποσοστό των παιδιών με αυτισμό (από τέσσερα ανά 10.000 το 1966 σε 100 ανά 10.000 σήμερα).

«Είναι βιολογικά εξηγήσιμο ότι τα αντικαταθλιπτικά προκαλούν αυτισμό, αν χρησιμοποιούνται στη διάρκεια της ανάπτυξης του εγκεφάλου του μωρού στη μήτρα,

καθώς η σεροτονίνη εμπλέκεται σε πληθώρα αναπτυξιακών διαδικασιών πριν και μετά τη γέννα, όπως στη διαίρεση των κυττάρων και στη δημιουργία συνδέσμων

μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων.

Τα αντικαταθλιπτικά SSRI, που αναστέλλουν τη σεροτονίνη, μπορεί να έχουν αρνητική επίπτωση στην ικανότητα του παιδικού εγκεφάλου να αναπτυχθεί

πλήρως», δήλωσε η Μπεράρ, που θεωρείται ειδική διεθνώς σε θέματα ασφάλειας φαρμάκων κατά την εγκυμοσύνη.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι η κατάθλιψη θα είναι η δεύτερη κυριότερη αιτία θανάτου έως το 2020.

Η Μπεράρ επεσήμανε πως τα ευρήματα της νέας μελέτης δεν σημαίνουν ότι μια έγκυος με κατάθλιψη δεν πρέπει να κάνει θεραπεία, απλώς τα αντικαταθλιπτικά

χάπια δεν είναι κατ” ανάγκη η ενδεδειγμένη λύση (ιδίως αν η κατάθλίψη δεν είναι βαριά) και, αντ” αυτής, θα έπρεπε να αναζητήσει εναλλακτικές, όπως η

ψυχοθεραπεία και η σωματική άσκηση.

“Αλλοι όμως ψυχίατροι και επιδημιολόγοι, σύμφωνα με το περιοδικό «Science», δήλωσαν ότι η καναδική μελέτη περιέχει σφάλματα και θα προκαλέσει αδικαιολόγητο

πανικό στις γυναίκες. Μεταξύ άλλων, υποστηρίζουν ότι για την αύξηση του κινδύνου για αυτισμό δεν ευθύνονται τα αντικαταθλιπτικά, αλλά η σοβαρότητα της

κατάθλιψης ορισμένων εγκύων.

Πρόκειται για μια παλαιά επιστημονική διαμάχη σχετικά με την ασφάλεια των αντικαταθλιπτικών στην εγκυμοσύνη, που πρόκειται να αναζωπυρωθεί με τη νέα

έρευνα. Σε κάθε περίπτωση, οι επιστήμονες συμφωνούν ότι το ζήτημα χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση.

 

olagiatingunaika.gr

Το ενδιαφέρον των επιστημόνων και των ειδικών συγκεντρώνει ένα 5χρονο παιδί στις Ηνωμένες

Πολιτείες, το οποίο μιλάει ήδη επτά γλώσσες-μεταξύ αυτών και τα ελληνικά- ενώ σύμφωνα με τη

μητέρα του έχει και την ικανότητα της τηλεπάθειας.

Ο πεντάχρονος Ραμσί που πάσχει από μια μορφή αυτισμού έμαθε την πρώτη γλώσσα σε ηλικία μόλις 17 μηνών, καθώς σύμφωνα με τη μητέρα του, δεν του

άρεσαν τα παιχνίδια αλλά τα βιβλία και άρχισε να διαβάζει από 12 μηνών.

Εκτός από τα ελληνικά μπορεί, μεταξύ άλλων, να πει επίσης λέξεις στα αγγλικά, τα ισπανικά, και ορισμένα ιαπωνικά.

«Όταν ήταν 18 μηνών ήξερε όλους τους πίνακες πολλαπλασιασμού στα αγγλικά και τα ισπανικά και είχε μάθει τον περιοδικό πίνακα για όλους τους ατομικούς

αριθμούς.

Εγώ του έμαθα κάποιες από τις γλώσσες, αλλά δεν έχω καμία ιδέα για το πώς έμαθε Χίντι, αραβικά ή τα εβραϊκά από τότε που ήταν τριών ετών.

Μπορεί μέσω του υπολογιστή που είναι συχνά σε λειτουργία», δήλωσε η μητέρα του.

«Τον έβαλα σε ένα σχολείο, αλλά ήταν ένας εφιάλτης. Ήταν το μόνο παιδί που μπορούσε να διαβάσει στην τάξη.

Άρχισε να διορθώνει το δάσκαλο στα μαθηματικά και την ορθογραφία και εκείνος άρχισε να τον αποξενώνει από τους άλλους μαθητές.

Βάζει μαθηματικά ερωτήματα στα μικρά παιδιά που παίζει και μερικές φορές είναι δύσκολο για αυτόν να κάνει φίλους.

Ανησυχώ ότι θα μπορούσε να καταλήξει μόνος του », λέει επίσης η μητέρα του Ραμσί.


Το video που είχε ανεβάσει η μητέρα του στο διαδίκτυο, στο οποίο δείχνει τις τηλεπαθητικές του ικανότητες έγινε viral και προσέλκυσε το ενδιαφέρον επιστήμονα

του Χάρβαρντ που μελετά την περίπτωση του.

 

Δείτε το βίντεο εδώ

 

entertv.gr

 

 

 

Κατηγορία Άλλα Νέα

Ο αυτισμός εκδηλώνεται διαφορετικά στα αγόρια και στα κορίτσια, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, η οποία διαπίστωσε διαφορές τόσο στη συμπεριφορά, όσο και στη δομή του εγκεφάλου. Πρόκειται για την πιο πειστική μέχρι σήμερα επιβεβαίωση των ενδείξεων από προηγούμενες μελέτες ότι η εν λόγω αναπτυξιακή διαταραχή έχει διαφορετικό «πρόσωπο» στα δύο φύλα.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, με επικεφαλής τον καθηγητή ψυχιατρικής και συμπεριφορικών επιστημών Βινόντ Μενόν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Molecular Psychiatry" (Μοριακή Ψυχιατρική), μελέτησαν 124 κορίτσια και 614 αγόρια με αυτισμό (στα αγόρια η συχνότητα της διαταραχής είναι περίπου τετραπλάσια), ηλικίας επτά έως 13 ετών και με δείκτη νοημοσύνης πάνω από 70.

Τα βασικά συμπεράσματα ήταν αφενός ότι τα κορίτσια έχουν λιγότερο επαναλαμβανόμενες και λιγότερο περιορισμένες συμπεριφορές από ό,τι τα αγόρια, αφετέρου ότι αυτές οι διαφορές στη συμπεριφορά μπορούν να αποδοθούν σε αντίστοιχες εγκεφαλικές διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα.

Η εγκεφαλική απεικόνιση αποκάλυψε ότι τα παιδιά με αυτισμό εμφανίζουν διαφορές στη φαιά ουσία, κυρίως στον κινητικό φλοιό του εγκεφάλου, που ελέγχει τις κινήσεις. Αυτό εξηγεί και τα διαφορετικά μοτίβα κινήσεων που κάνουν τα αυτιστικά αγόρια σε σχέση με τα αυτιστικά κορίτσια.

Η επαναληπτική και περιορισμένης γκάμας συμπεριφορά είναι ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά του αυτισμού. Το άλλο είναι η δυσκολία στην επικοινωνία και στην κοινωνική επαφή.

Η διαφορετική έκφραση των συμπτωμάτων, σύμφωνα με τους επιστήμονες, μπορεί να έχει ως συνέπεια να μη διαγιγνώσκεται η διαταραχή τόσο εύκολα στα κορίτσια, επειδή τα τελευταία έχουν πιο φυσιολογική συμπεριφορά, όσον αφορά τις κινήσεις τους.

Το ερώτημα για τους επιστήμονες είναι σε ποιό βαθμό οι διαφορές αυτές σημαίνουν ότι και η θεραπευτική αντιμετώπιση του αυτισμου πρέπει να είναι διαφορετική στα δύο φύλα.

 

 

Πηγή: imerisia.gr

Κατηγορία Το παιδί μου

Ο τοκετός με καισαρική τομή δεν αυξάνει τις πιθανότητες αυτισμού στο παιδί, υποστηρίζουν πλέον οι επιστήμονες.

Προηγούμενη έρευνα είχε βρει μια στατιστική σχέση ανάμεσα στις γεννήσεις με καισαρική τομή και την εμφάνιση διαταραχών στο φάσμα του αυτισμού. Ωστόσο, σύμφωνα με τα τελευταία ευρήματα, οι συνθήκες υπό τις οποίες γεννιέται ένα παιδί είναι απίθανό να προκαλούν αυτισμό, αναφέρει σχετικό δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Daily Mail.

Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο ιατρικό επιστημονικό περιοδικό JAMA Psychiatry, υποστηρίζει αντίθετα ότι ένα παιδί με αυτισμό είναι πιο πιθανό να απαιτεί να γεννηθεί με καισαρική τομή, λόγω κάποιων άγνωστων γενετικών ή περιβαλλοντικών παραγόντων.

Επιστήμονες από ένα ιρλανδικό ερευνητικό κέντρο (Irish Centre for Foetal and Neonatal Translational Research) στο Κορκ, επανεξέτασαν τα δεδομένα που είχαν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν, με τους ειδικούς να καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο τοκετός με καισαρική τομή αυξάνει 21% την πιθανότητα διάγνωσης αυτισμού.

Η ερευνητική ομάδα προχώρησε τη διερεύνηση περαιτέρω και εξέτασε κατά πόσο τα παιδιά με αυτισμό είχαν αδέρφια, που ήταν επίσης αυτιστικά.

Ένας μεγάλος παράγοντας του αυτισμού πιστεύεται ότι είναι τα γονίδια κάποιου.

Όταν οι ερευνητές ανέλυσαν τα δεδομένα από τα αδέρφια των παιδιών, ήταν σε θέση να εκτιμήσουν την έκταση του γενετικού παράγοντα.

Λαμβάνοντας αυτό το δεδομένο υπόψη, η στατιστική σχέση της καισαρικής τομής με τον αυτισμό εξαφανίστηκε, σημειώνει το δημοσίευμα.

«Επειδή η σχέση ανάμεσα στη γέννα με καισαρική τομή και τις διαταραχές του φάσματος του αυτισμού δεν παρέμεναν στην ανάλυση ελέγχου των αδερφών, μπορούμε να συμπεράνουμε πως δεν υπάρχει αιτιολογική σχέση» εξήγησε ο επικεφαλής της μελέτης Dr Ali Khashan και κατέληξε: «Είναι πιο πιθανό η γέννηση με καισαρική τομή να σχετίζεται με κάποιο άγνωστο γενετικό ή περιβαλλοντικό παράγοντα, που οδηγεί σε αυξημένο κίνδυνο τόσο για ανάγκη καισαρικής τομής όσο και διαταραχής του φάσματος του αυτισμού».

Τα συνήθη συμπτώματα είναι η απουσία ανταπόκρισης και η αδιαφορία σε κοινωνικές περιστάσεις, η μη ανταπόκριση του ατόμου στο άκουσμα του ονόματός του, η απουσία οπτικής επαφής και η δυσκολία στην επικοινωνία με άλλους ανθρώπους

Αυτισμός είναι μια ασθένεια η οποία ταλαιπωρεί πολύ περισσότερους ανθρώπους απ' όσους νομίζουν οι περισσότεροι, προκαλώντας στην πλειοψηφία των περιπτώσεων σημαντικές νοητικές διαταραχές. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων, ένας στους 166 Ελληνες υποφέρει από αυτισμό.

Το 70% εξ αυτών εμφανίζει διαφορετικής σοβαρότητας νοητική υστέρηση, ενώ το 20% έχει φυσιολογικές νοητικές λειτουργίες. Ενας στους δέκα, τέλος, έχει υψηλό επίπεδο νοητικών λειτουργιών.

Πρόκειται για μια διαταραχή που εκδηλώνεται για πρώτη φορά στην ηλικία των 18 μηνών και διαρκεί για ολόκληρη τη ζωή του ανθρώπου, επηρεάζοντας σημαντικά τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τον κόσμο γύρω του. Οσο πιο έγκαιρα γίνει η διάγνωση, τόσο πιο αποτελεσματική θα είναι η παρέμβαση των ειδικών που θα βοηθήσουν το παιδί.

Τα συνήθη συμπτώματα του αυτισμού, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Νευρολογικών Διαταραχών των ΗΠΑ, είναι η εμφανής απόσυρση, η απουσία ανταπόκρισης και η αδιαφορία σε κοινωνικές περιστάσεις, η μη ανταπόκριση του ατόμου στο άκουσμα του ονόματός του, η απουσία οπτικής επαφής και η δυσκολία στην επικοινωνία με άλλους ανθρώπους. Επίσης, οι πάσχοντες από αυτισμό εμφανίζουν επαναληπτικές συμπεριφορές ή κινήσεις όπως το να κινούνται συνεχώς ή να στριφογυρίζουν. Η απουσία ενδιαφέροντος και η αποστροφή στη φυσική επαφή είναι, επίσης, κλασικά συμπτώματα της ασθένειας, ενώ, στην παιδική ηλικία, το άτομο δεν ξέρει πώς να συναναστραφεί και να παίξει με τους συνομήλικούς του.

Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι υπάρχουν κάποιοι «απόλυτοι δείκτες» και κάποιοι «δείκτες επιφυλακής» οι οποίοι θα πρέπει να κινητοποιήσουν τους γονείς για να αναζητήσουν ιατρική συμβουλή. Το πρώτο «καμπανάκι» ακούγεται όταν το μωρό δεν χαμογελά ή δεν δείχνει χαρούμενες εκφράσεις μέχρι την ηλικία των έξι μηνών ή και λίγο αργότερα. Επίσης, αν μέχρι τους εννέα μήνες δεν αντιδρά με ήχους και εκφράσεις του προσώπου. Το επόμενο κομβικό σημείο είναι η ηλικία των 12 μηνών, στην οποία το παιδί θα πρέπει να φλυαρεί, να κάνει χειρονομίες και να προσπαθεί να πιάσει αντικείμενα.

Αν μέχρι την ηλικία των 16 μηνών δεν λέει ούτε μία λέξη και μέχρι τους 24 μήνες δεν μπορεί να σχηματίσει μια πρόταση δύο λέξεων που να έχει νόημα, οι γονείς θα πρέπει να κινητοποιηθούν. Τέλος, οποιαδήποτε απώλεια δεξιοτήτων είναι κακό σημάδι που πιθανώς δείχνει ότι το παιδί πάσχει από αυτισμό.

Οι ειδικοί σημειώνουν επίσης ότι τα τελευταία χρόνια καταγράφεται επιδημιολογική έξαρση του αυτισμού την οποία χαρακτηρίζουν «ανησυχητική» και, για τον λόγο αυτόν, ζητούν από τους γονείς να είναι ακόμα περισσότερο προσεκτικοί. Ενας ειδικός με εμπειρία σε περιπτώσεις αυτισμού είναι σε θέση να γνωρίζει τη μελλοντική πορεία του παιδιού έναν χρόνο μετά τη διάγνωση της ασθένειας. Δυστυχώς, σε κάποιες περιπτώσεις οι γιατροί διστάζουν να εξηγήσουν στους γονείς την εξέλιξη της πορείας ενός παιδιού με αυτισμό επειδή φοβούνται ότι αυτό θα έχει άσχημη ψυχολογική επίδραση.

Η εμπειρία έχει δείξει ωστόσο ότι στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων οι γονείς που ανησυχούν έχουν δίκιο. Είναι αυτοί που γνωρίζουν το παιδί τους καλύτερα από τον καθέναν και οι πρώτοι που παρατηρούν παράξενες συμπεριφορές του στην κρίσιμη ηλικία. Η αναμονή, λένε οι επιστήμονες, δεν είναι σωστή επιλογή και προτείνουν αμέσως να γίνει αναπτυξιακή εκτίμηση του παιδιού.

Αυτιστικοί και δυσλεξικοί υψηλής διανοητικής λειτουργικότητας βιώνουν συχνά την απογοήτευση

Δυσλεξία, υπερκινητικότητα και διάσπαση προσοχής είναι μαθησιακές δυσκολίες που δείχνουν και αυτισμό. Πρόκειται, ωστόσο, για ένα ελάχιστο ορατό κομμάτι του «παγόβουνου», που είναι ο αυτισμός. Ατομα που έχουν διαγνωστεί με δυσλεξία ενδέχεται να είναι αυτιστικοί υψηλής λειτουργικότητας. Παραμένουν για πολλά χρόνια αδιάγνωστοι, μέχρι να εντοπιστεί κάποιο άλλο χαρακτηριστικό του αυτισμού τους, όπως η κατάθλιψη, τα ξεσπάσματα άγχους ή θυμού. Η αντιμετώπιση της δυσλεξίας και των άλλων μαθησιακών προβλημάτων βασίζεται σε πολλά κοινά χαρακτηριστικά των δυσκολιών που παρουσιάζει ένας αυτιστικός μαθητής.

Οι μαθητές με δυσλεξία όπως και οι αυτιστικοί μαθητές, παρόλο που έχουν αυξημένη οπτική, ακουστική και διανοητική αντίληψη, βιώνουν συνεχή απογοήτευση στον ακαδημαϊκό τομέα. Το πιο κοινό χαρακτηριστικό που έχουν οι δυσλεξικοί με τους αυτιστικούς είναι ο διαφορετικός τρόπος που διαχειρίζονται τις αισθητηριακές και τις αντιληπτικές τους ικανότητες. Εχουν, δηλαδή, έναν τρόπο σκέψης και κατανόησης του κόσμου, ο οποίος είναι ριζικά διαφορετικός. Η διαφορετική διανοητική λειτουργία αποτελεί μοναδικότητα των δυσλεξικών και των αυτιστικών και ευθύνεται για πολλαπλά είδη δυσκολιών. Είναι αυτό που τους καθιστά χαρισματικούς σε πολλούς άλλους τομείς.

 

Πηγή ethnos.gr

Κατηγορία Το παιδί μου

Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν πάσχει από μία διαταραχή του φάσματος του αυτισμού που επηρεάζει τις αποφάσεις του, ισχυρίζεται ένα think-tank του αμερικανικού Πενταγώνου.

Σε δύο απόρρητες εκθέσεις της, η μία εκ των οποίων χρονολογείται το 2008 και η άλλη το 2011, η συγκεκριμένη στρατιωτική ερευνητική ομάδα υποστηρίζει ότι «η νευρολογική ανάπτυξη (του ρώσου προέδρου) διαταράχθηκε σημαντικά κατά τη νηπιακή ηλικία» και ότι φέρει όλα τα χαρακτηριστικά του συνδρόμου Άσπεργκερ.

Τις εκθέσεις υπογράφει η δρ Μπρέντα Κόνορς, ειδική στην ανάλυση της κινητικότητας από το Naval War College του Νιούπορτ του Ρόουντ Άιλαντ, η οποία αιτιολογεί τα συμπεράσματά της παραθέτοντας τις αναλύσεις σε βίντεο δημοσίων εμφανίσεων του ρώσου προέδρου που έκανε η ίδια και άλλοι ειδικοί στον αυτισμό και στην κινητικότητα.

Όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα USA Today, στην κατοχή της οποίας περιήλθε αντίγραφο των εκθέσεων, η γνωμάτευση της δρος Κόνορς είναι πως ο πρόεδρος Πούτιν «έχει μία νευρολογική δυσλειτουργία» που πιθανώς οφείλεται στο σύνδρομο Άσπεργκερ - «μία αυτιστική διαταραχή που επηρεάζει όλες τις αποφάσεις του».

Ένας άλλος ειδικός, ο δρ Στήβεν Πόρτζες, συμφωνεί πως ο ρώσος πρόεδρος φέρει χαρακτηριστικά κάποιας μορφής αυτισμού, αλλά δεν προσδιορίζει ποια είναι αυτή.

Σε δηλώσεις του στην εφημερίδα ο δρ Πόρτζες, ο οποίος σήμερα είναι καθηγητής Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας,διευκρινίζει πως το συμπέρασμά του ήταν ότι οι συναντήσεις με τον ρώσο πρόεδρο πρέπει να γίνονται σε ήσυχους χώρους, διότι η συμπεριφορά και οι εκφράσεις του προσώπου του υποδηλώνουν πως γίνεται αμυντικός όταν βρίσκεται με πολύ κόσμο.

Η δρ Κόνορς επισημαίνει πως η όλη θεωρία δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί, διότι η ερευνητική ομάδα δεν έχει στα χέρια της κάποια τομογραφία εγκεφάλου του ρώσου προέδρου.

Αξιωματούχοι του αμερικανικού Πενταγώνου, πάντως, δήλωσαν ότι οι εκθέσεις αυτές ουδέποτε έφτασαν στα χέρια των υπουργών Εξωτερικών των ΗΠΑ, ούτε όταν ολοκληρώθηκαν ούτε αργότερα.

Τι είναι το σύνδρομο Άσπεργκερ

Όπως γράφουν επιστήμονες από την Ειδική Θεραπευτική Μονάδα Αυτιστικών Παιδιών (ΕΘΜΑ) του Νοσοκομείου Παίδων «Π. & Α. Κυριακού» στην ιστοσελίδα της ΜΚΟ «Αυτισμός-Άσπεργκερ Ελλάς», το σύνδρομο Άσπεργκερ είναι μια διαταραχή που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ο ασθενής αντιλαμβάνεται τον κόσμο, επεξεργάζεται τις πληροφορίες που λαμβάνει και αλληλεπιδρά με τους άλλους.

Όπως ο κλασικός αυτισμός, έτσι και το σύνδρομο Άσπεργκερ είναι μια «διαταραχή φάσματος», επειδή επηρεάζει τους πάσχοντες με πολλούς διαφορετικούς τρόπους και σε ποικίλο βαθμό.

Μολονότι, όμως, υπάρχουν πολλές ομοιότητες ανάμεσα στο σύνδρομο Άσπεργκερ και τον κλασικό αυτισμό, τα άτομα με Άσπεργκερ έχουν λιγότερα προβλήματα με τη λεκτική επικοινωνία, ενώ συνήθως διαθέτουν μέση ή ανώτερη νοημοσύνη.

Επιπλέον, δεν υποφέρουν συνήθως από τις μαθησιακές δυσκολίες που συνδέονται με τον αυτισμό, αλλά ενδέχεται να παρουσιάσουν συγκεκριμένα μαθησιακά προβλήματα όπως η δυσλεξία, η δυσπραξία ή άλλες καταστάσεις όπως η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής-υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ).

Με την κατάλληλη υποστήριξη, όμως, «οι πάσχοντες από Άσπεργκερ είναι απολύτως ικανοί να ζήσουν μια ολοκληρωμένη και ανεξάρτητη ζωή», σημειώνουν.

Σύμφωνα, εξάλλου, με το Ίδρυμα Άσπεργκερ της Βρετανίας, το σύνδρομο προσβάλλει περίπου 1 στους 200 ανθρώπους.

Η νόσος είχε έρθει και πάλι στο παγκόσμιο προσκήνιο πριν από περίπου έναν χρόνο, όταν η διάσημη βρετανίδα τραγουδίστρια Σούζαν Μπόιλ ανακοίνωσε ότι πάσχει από αυτό.

 

Πηγή tanea.gr

Κατηγορία Αναπηρίας Νέα
Σελίδα 1 από 3

Animal Life

 

Πρώτες Βοήθειες

17:08 24 Ιαν

9°C

Σποραδικές μπόρες

Αθήνα

Εφημερεύοντα Φαρμακεία

Please publish modules in offcanvas position.